cursorumcursor (Qui currit).

Verba allata (cursorum)Recensere

ERecensere

  • Equisaetum, hippuris Graecis dicta et in pratis vituperata nobis – est autem pilus terrae equinae saetae similis –, lienes cursorum extinguit decocta fictili novo ad tertias quantum vas capiat et per triduum heminis pota; unctis esculentis ex ante diem unum interdicitur. —Naturalis historia Plinii [1]

GRecensere

  • Gymnasium generalis est exercitiorum locus; tamen apud Athenas locus erat ubi discebatur philosophia, et sapientiae exercebatur studium. Nam γυμνάσιον Graece vocatur, quod Latine exercitium dicitur, hoc est meditatio. Sed et balnea, et loca cursorum, et athletarum gymnasia sunt, eo quod illic omnes in suae artis studio exercitentur. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [2]
  • Gymnicus ludus est velocitatis ac virium gloria. Cuius locus gymnasium dicitur, ubi exercentur athletae, et cursorum velocitas comprobatur. Hinc accidit ut omnium prope artium exercitia gymnasia dicantur. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [3]

IRecensere

  • Iam super una lineae extremitate uno cursorum fixo, si alter ab altera lineae extremitate per singulas sese recipiat partes, efficiet ut per primorum cursorum motum lineae dividendae partes ostendantur. —Mordentius et de Mordentii circino Iordani Bruni [4]

NRecensere

  • Notavi etiam in porticu gregem cursorum cum magistro se exercentem. Praeterea grande armarium in angulo vidi, in cuius aedicula erant Lares argentei positi Venerisque signum marmoreum et pyxis aurea non pusilla, in quo barbam ipsius conditam esse dicebant. —Satyricon T. Petronii Arbitri [5]

ORecensere

  • Omnes iam sic peregrinantur, ut illos Numidarum praecurrat equitatus, ut agmen cursorum antecedat; turpe est nullos esse, qui occurrentis via deiciant, aut qui honestum hominem venire magno pulvere ostendant. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [6]

PRecensere

  • peculiare cursus inpedimentum aliquando in eo, quam ob rem minuitur cursorum laborantibus. et per vulnus etiam exempto vivere animalia tradunt. sunt qui putent adimi simul risum homini intemperantiamque eius constare lienis magnitudine. —Naturalis historia Plinii [7]


Vide etiamRecensere

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXVI, cap. 83, [132] — cursorum
  2. 2.0 2.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber XV. Caput II. [30] — cursorum
  3. Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber XVIII. Caput XVII. [1] — cursorum
  4. 4.0 4.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - Mordentius et de Mordentii circino (Universitas Turicensis): De Mordentii Salernitani circino dialogus — cursorum
  5. 5.0 5.1 T. Petronius Arbiter, Satyricon - quae supersunt (apud Guilielmum Vande Water, Trajecti ad Rhenum MDCCIX). Cap. XXIX. — cursorum
  6. 6.0 6.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (The Latin Library):  Tomus / Liber 20. 123, versus 7 — cursorum
  7. 7.0 7.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XI, cap. 80, [205] — cursorum